مفهوم اين تعبير آن است كه روح پاك تو به ملكوت اعلى مىرود و در جوار قرب خدا قرار مىگيرد . در آنجا براى ما دعا كن و حل مشكلات ما را از خدايت بخواه بگونه‌اى كه هميشه در خاطر عاطر تو باشيم . نكته‌ها 1 . گريه در مصيبت عزيزان از كلام بالا و روايات ديگر استفاده مىشود كه گريستن در مصائب عزيزان ممنوع نيست ، و ممنوع تنها جزع و بىتابى و ناشكرى است . قلب انسان كانون عواطف است و اين عواطف مخصوصا هنگامى كه شديد باشد ، در همهء وجود انسان اثر مىگذارد . هنگامى كه عزيزى از دست رود ، قلب متلاطم مىگردد و اشك جارى مىشود ، بغض گلوى انسان را مىگيرد و زبان به اظهار اشتياق به عزيز از دست رفته مىپردازد . اينها هيچ‌كدام ممنوع نيست ، بلكه ممدوح است به شرط اينكه آميخته با شكيبايى و صبر باشد . ممنوع است كه انسان بىتابى كند ، سر به ديوار بكوبد ، لطمه بر صورت زند ، سخنان ناروا بگويد . در حديثى مىخوانيم : « هنگامى كه خبر وفات جعفر بن ابى طالب و زيد بن حارثه ( در جنگ موته ) به پيغمبر رسيد ، هنگامى كه وارد خانه مىشد شديدا براى آنها گريه مىكرد و مىگفت : آنها براى من سخن مىگفتند و با آنها انس مىگرفتم ، هردو باهم رفتند » . « 1 » نيز در داستان جنگ احد مىخوانيم : « هنگامى كه پيغمبر به مدينه بازگشت از هر خانه‌اى صداى گريه و زارى براى شهيدى به گوش آن حضرت رسيد كه بازماندگان بر شهيدانشان مىگريستند جز خانهء عمويش حمزه ، پيغمبر بسيار ناراحت شد و گفت : ولى حمزه گريه كنندگانى ندارد . اهل مدينه كه از اين سخن

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 177 ، ح 527 .